تفاوت سیم جوش توپودری و معمولی در چیست؟

چه تفاوت هایی میان سیم جوش تو پودری و سیم جوش معمولی وجود دارد؟ آیا یکی از آن ها در جوشکاری بر دیگری برتری دارد؟ مزایا و معایب آن ها کدام است؟ این ها سوالاتی است که ممکن است در ذهن خیلی از فعالان صنعت جوشکاری مرور شده باشد. در زیر اشاره ای می کنیم به مزایا و معایب هر یک از آن ها و تفاوتشان را با یکدیگر بررسی خواهیم کرد.

سیم جوش توپودری:

دو نوع سیم جوش توپودری وجود دارد: گاز محافظ و خود محافظ. همانطور که از نامشان پیداست، نوع گاز محافظ آن نیاز به یک گاز بیرونی برای حفاظت دارد اما نوع خود محافظ اینطور نیست. سرباره پوششی در سیم جوش های توپودری گاز محافظ سریعتر از مذاب جوش منجمد می شوند، در نتیجه نوعی پوسته تشکیل می شود که در زمان جوشکاری در حالات عمودی سربالا و یا سقفی، حوضچه مذاب را نگه می دارد. سیم جوش های توپودری گاز محافظ در زمان جوشکاری ورق های با ضخامت بالا بهتر عمل میکنند همچنین در موقعیت¬های سخت نیز عملکرد بهتری دارند. سرباره در این نوع سیم جوش ها بهتر جدا می شود.

سیم جوش های توپودری:

مزایای سیم جوشهای توپودری:

1-نرخ رسوب بالایی دارد (سرعت جوشکاری بالاتر- هزینه کمتر)
2-در فضای باز و با وجود باد بخوبی کار می کند
3-با انتخاب سیم جوش مناسب، جوشکاری توپودری به یک فرآیندی تبدیل می شود که تمامی حالات جوشکاری را پوشش می دهد.
4-به طور کلی، سیم جوش های تو پودری جوشی تمیز و با استحکام ایجاد می کنند.

معایب سیم جوشهای توپودری:

هر روشی از جوشکاری معایبی نیز به همراه دارد. بدون در نظر گرفتن فرآیند جوشکاری و نوع الکترود مصرفی، امکان وجود عیوبی مانند عدم ذوب بین فلزات پایه وجود دارد. نتیجه آن ممکن است حبس سرباره یا وجود ترک باشد. مشکلاتی که حین استفاده از سیم جوش توپودری ممکن است بوجود آید عبارتند از:
-تماس با حوضچه مذاب ممکن است رخ دهد و زمانی این اتفاق میافتد که الکترود با فلز پایه تماس داشته باشد.
-اگر گازها از ناحیه جوشکاری شده قبل از سخت شدن حوضچه مذاب خارج نشوند، فلز جوش دارای حفره گازی می شود و جوش متخلخل خواهد شد.

سیم جوش معمولی:

سیم جوش معمولی در روش جوشکاری با گاز خنثی استفاده می شود. این نوع سیم جوش ها نیاز به محافظت توسط گاز بیرونی که از کپسول با فشار بالا تهیه می شود دارند. گاز بیرونی وظیفه محافظت از حوضچه جوش در برابر آلودگی های درون هوا را دارد. این سیم جوش ها عموما از فولادهای ساده کربنی ساخته می شوند که بر روی آنها یک لایه مسی جهت جلوگیری از اکسید شدن و همچنین کمک به رسانایی الکتریکی وجود دارد. همچنین این روکش مسی زمان برقراری نوک اتصال را افزایش می دهد. 
سیم جوش های معمولی بهترین انتخاب برای جوشکاری مواد نازک همانند ورقهای فلزات هستند. این سیم جوشها در زمانی که بادمی وزد به خوبی کار نمیکنند، قرار دادن گاز محافظ در معرض باد می تواند به یکپارچکی فلز جوش آسیب وارد کند. 

کدام سیم جوش بهترین انتخاب است؟

زمانی که سیم جوش های توپودری را با سیم جوش های معمولی مقایسه می کنیم، باید به این نکته توجه کرد که بهترین انتخاب به نوع کار و موقعیت جوشکاری بستگی دارد. هر دوی این سیم جوش ها زمانی که به خوبی اجرا شوند می توانند جوش با گرده مناسب و ظاهری خوب ایجاد کنند. برای فلزات ضخیم تر و کار در محوطه باز، سیم جوش های توپودری بهتر عمل می کنند. برای فلزات نازک تر و محیط بسته بدون باد، سیم جوش های معمولی مناسب ترند.
سیم جوش های معمولی استفاده شده در روش میگ به خوبی سیم جوش های توپودری قابلیت جابجایی ندارند. این بخاطر ضرورت حضور تجهیزات گاز محافط در این روش است. 
هر دوی این روش ها به راحتی قابل استفاده هستند اما مصرف سیم جوش توپودری صرفه اقتصادی بیشتری دارد.