عوامل موثر بر بروز ترک سرد

ترک سرد

استحکام فولاد

فولادهایی با استحکام بالا، می توانند حساس به این نوع ترک خوردگی باشند. به عنوان مثال می توان فولادهای رسوب سخت، فولادهای زنگ نزن سری 400 را نام برد. جوشکاری این گروه از فولادها می تواند به ترد شدگی ناشی از نفوذ هیدروژن منجر شده و باعث ایجاد ترک سرد یا ترک هیدروژنی شود.

 

سطح تنش

احتمال رخداد ترک خوردگی تاخیری در یک اتصال جوشکاری شده با سطح تنش بالا بیشتر است. این تنش ها ممکن است باقی مانده از کار سرد بوده، ناشی از فرایند ساخت و یا بارگذاری مکانیکی یا سازه ای باشند. این تنش ها را می توان با طراحی مناسب و پرهیز از بکارگیری هرنوع گوشه و شیار تیز تقلیل داد. گوشه ها و شیارهای تیز موجب افزایش تنش شده و می توانند منجر به از کار افتادگی (Failure) و حتی شکست (Fracture) سازه شوند.

 

جذب هیدروژن

هیدروژن می تواند از رطوبت اتمسفر، مواد مصرفی و فلزات پایه، وارد جوش شود. از این جهت تمیز کردن حداقل 25 میلی متر در هر طرف، داخل و خارج اتصال، از روغن، پوشش، آب و غیره یکی از راه های کاهش احتمال نفوذ هیدروژن و جلوگیری از بروز ترک تاخیری است. اعمال پیشگرم حداقل 100 درجه سانتی گراد به فلز پایه و حفظ این درجه حرارت در طول فرایند از دیگر روش های موثر بر کاهش احتمال رخداد ترک سرد است. باید اطمینان حاصل شود که مواد مصرفی در محل خشک نگهداری شده و پیش از استفاده در اجاق بازپخت می شوند. در صورت استفاده از فرایند جوشکاری با الکترود دستی (SMAW)، اتصال جوشی پس از اتمام عملیات جوشکاری می بایست حدود دو ساعت در دمای 260 درجه سانتیگراد نگهداری شود. (توضیح: مقادیر اخیر تقریبی بوده و بسته به هندسه سازه و ضخامت اجزای می تواند متفاوت باشد.)